Angst, Kind in mij

Ik Klooi teveel aan.(Kind In Mij!-3)

Episode 3: 

Lieve Bartje,

Ik verval in herhaling, is er weer een tijd overheen gegaan dat ik met je in contact ben geweest.

Ik weet wel dat je overal met me mee gaat en dat waar ik ben jij ook bent, maar dat is niet het zelfde. Het is gewoon weer tijd om met aandacht met jou in gesprek te gaan in alle open en eerlijkheid.
En transparant zijn naar elkaar toe.

Dat woord is erg populair, dus ik dacht hoppa gebruiken dat woord.


Transparant

Dat woord is weleens waar heel populair en 'we' willen meer transparant zijn met elkaar.

Mij roept dat woord enige argwaan op, omdat transparant is volgens mij nog niet gelijk glashelder.

Doorschijnend maar ook niet echt, je ziet het wel maar er zit hoe dan ook een sluier over geheel.

Dus schrap ik nu weer het woord 'transparant'. Ik ga voor glashelderheid, geen sluier, gewoon 'to the point'.

To the Point

Bartje, ik geef eerlijk toe dat ik bij tijd en wijlen, graag alles onder controle heb. Wetende dat dit niet lukt, bijt ik me soms te vast in sommigen onderwerpen of items waar ik mee bezig ben.

Ik loop als het ware vast in mijn eigen radartjes. Het lijken wel patronen, die me niet lukken te doorbreken.

Ik ben echt zoekende naar hoe ik die oude patronen helderder kan gaan zien en ik wil ze graag doorbreken. Ik hoef jou niets uit te leggen hoe het werkt.

Voor mijn helderheid schrijf ik hier wat patronen op.

Mijn brein

Is regelmatig op volle toeren zoals je wellicht weet.
Ik bruis van de ideeën en ik vind het ook heel leuk om praktisch aan de slag te gaan.

Concreet schiet me dan vandaag opeens het idee om afbeelding te maken bij een tekst die ik heb geschreven.
Daar ben ik dan op een plezierige manier mee bezig en trots op dat ik dat inmiddels kan maken.

Op zich allemaal niets mis mee, maar voor ik weet maak ik nog een afbeelding en nog één.
Nog steeds blij en tevreden, maar daarna komt meestal een lichtelijk kater.

Ik heb daardoor andere zaken NIET gedaan, die ook wel doorgang moeten gaan vinden.


Hoe ga ik daar mee om?

Wil je mij daar mee helpen Bartje?
Misschien vraag ik naar de bekende weg, maar meestal heb jij dichterbij antwoorden die ik niet zie.

Reactie

-Ik stel jou eerst wat wedervragen waardoor je de antwoorden gaat zien.
Wat is er erg aan, dat je de andere intenties niet haalt?

Ik denk dat ik af en toe vlucht in allerlei andere zaken die er niet toe doen.

Is het erg, dat je die andere intenties niet haalt?-

Nee, het is niet erg.

-Mooi, dan kun je de afkeuring alvast wegstrepen.
Vind je dat je te weinig doet?

Nee, niet bepaald. Ik ben heel hard bezig en ik vind alles wat ik doe ook leuk. Ik heb nog zovele ideeën waar ik mee en aan wil werken. Alleen ik verzuip erin en op andere moment zie ik wat ik allemaal kan en doe.

-Je draait er een beetje omheen Bart, zo komt het nu bij mij over.

Ja, daar heb je wel een punt.  Ik vlucht voor de confrontatie, dat ik nu niet weet hoe ik aan mijn klanten moet komen.
Dat ik twijfel of ik wel genoeg geld kan gaan verdienen.

Het gaat allemaal niet vanzelf en ik weet niet wat te doen.
Ik ben te vaak teleurgesteld over mijn ‘carrière’ . Aanklooien en te weinig resultaat. Ik vind mezelf dan een softie en vraag me af waar het toe leidt of is het lijdt. Ik ben toch 'oud en wijs' genoeg en nog steeds niet het gewenste resultaat.

STOP!!

-Jeetje  Bart je draaft dan echt gewoon extreem door. Als ik geen stop aangeef dan dender je gewoon door. Dus, nee die is niet de weg.
Het kan echt allemaal anders,  lieve Bart.

Je kunt jezelf kastijen, jezelf straffen voor wat niet is gelukt. Of aanklooien zoals jij dat noemt.

Weet je dan niet meer dat als wij ons vroeger verveelde of een pestbui hadden wat we dan gingen doen?
Dan werden we inventief en creatief. We gingen samen allerlei dingen maken en ontwikkelen.

We zochten naar dingen om de wereld mooi te maken. We organiseerde een plein-feest. Of we gingen samen iets knutselen waar we blij van werden.

Wat we vooral deden is het accepteren van het moment, ook waren we daar ons niet altijd bewust van.

Dus lieve Bart, omarm het ‘klooien’, wees af en toe gewoon even ‘angstig’ en ga door.
Je hebt tomeloze energie en kijk vaker in de spiegel en zeg hardop:

IK HOU VAN JOU.

Als die gedachten, zijn gedachten die komen en gaan.
Focus je op gedachten wat je tot en met nu al kan, weet, doet en wilt!

Succes en tot gauw!-

Dank je wel lieve Bartje!

Wanneer klooi jij lekker aan?

Read More
Angst, Kind in mij

Mijn controle angst (Kind In Mij!-2)

Episode 2: 

Ik hou van jou!

Weet jij wel dat ik enorm trots op je ben?
Nu ik zo naar je schrijf, merk ik dat het al een tijd geleden is dat we elkaar echt gesproken hebben. Sorry daarvoor.
Het is nimmer te laat om ons contact weer te verbeteren. 
Ik kan alleen maar zeggen, laten we nu weer goed in contact blijven met elkaar.

Initiatief tonen.
Jij, bent er altijd al en jij bent nooit weggeweest, ik geef het toe ik heb je wel een periode verwaarloosd.
Omdat ik teveel en ik te vaak in mijn hoofd zit en alles onder controle aan het houden was.
Alsof ik nergens anders meer tijd voor had. Controle in de hoop dat ik het leven onder controle krijg.
Ik weet allang dat dat onzin is, maar mijn verhalen waren soms zo sterk dat ik erin ben gaan geloven.
Nu is het tijd om weer initiatief te tonen.

Verhalen
De kracht van verhalen, ik wil die samen met jou gaan inzetten. Dat verhalen kracht hebben, waardoor ik ze als waarheid ervaar, is voor mij een feit.
Ik wil je vragen om samen met mij wat oude verhalen op te laten oplossen. Verhalen die mij nu nog belemmeren. Nee, ik heb geen behoefde oude koeien uit de sloot te halen, als wel de verhalen te bedanken, te vergeven wat te vergeven valt. Zullen we dat aangaan samen?

Reactie
Het lijkt me echt hartstikke leuk. Gaan we dan ook samen weer lekker impulsief doen?
Gewoon als er er weer wat in ons opkomt waar we blij van worden, en dat dan gewoon gaan doen?
Weet je nog dat we de eerste jaren van ons leven, het leven als één groot feest zagen?
Alles wat we deden bestond uit plezier maken, genieten en de kunst van relativeren toe te passen. Waar we nog steeds heel goed in zijn. Het leven is licht en leven!

Toegeven
Ik geef toe, nu ik jou dat zo hoor zeggen merk ik ook dat ik dat weer spannend vind om die impulsen te volgen. Gewoon omdat ik gaande weg in mijn 'controle-verhalen' ben gaan geloven.
Allemaal overtuigingen langs komen, 'ja, moet wel wat gaan doen'; 'je moet ook je geld gaan verdienen'; 'je kunt niet alleen maar leuke dingen  doen'; ' je hebt echt een doelgroep nodig anders wordt het nooit wat'; 'ik ben toch niet zo goed als....'

STOP!!
Jeetje, als ik niet op die knop gedrukt had, was je nu nog bezig oude vastgeroeste overtuigingen en oude koeien aan het uitspugen.
Wij en met name ik 😜, ik hou van spelend leren en spelend ervaren en dan ook nog op een manier die absoluut niet doorsnee is. Wat komt, dat is!
Ik ga je even melden hoe ik het graag zou willen zien en dat we daar dan samen uitkomen.
Wat vind je van dat voorstel?

GOED PLAN, GA JE GANG.

Plan A
Geintje. Dat ik dus niet doen, niks plan A of plan B. Nee daar wil ik juist vanaf stappen.  Wat ik zo graag zou willen, dat ik weer meer mag spelen van je. Spelen in de ruimste zin van het woord. Dus dat ik minder hoef na te denken welke consequenties dat zou hebben
of dat het een doel moet dienen. Ik zou dat heel fijn vinden, doelloos impulsen volgen en daar niets aan verbinden. Gewoon spelen dus.

Relativeren
Ik zou het ook heel fijn vinden dat je zelf de Rode neus van Relativeren gaat gebruiken. 
Dus nog meer leven zoals ik een levens-vreugde-volle-huppel-sprong kan maken die dan opeens mijn blijdschap vertegenwoordigd.
Neem me vaker mee tijdens een wandeling, dan kunnen we mijn angsten bespreken, wat me gelukkig maakt, wat ik mis en wat me blij maakt.

Wandelen

Prima plan 'A' wie 'A' zegt moet ook 'B' zeggen.
gelukkig hebben we samen vaker gewandeld hand in hand en tevreden genieten, hoor en wederhoor toegepast. Dus dat kunnen we.
Ik ga gelijk met je aan de wandel.

Hoe was jouw 'Kind-in-mij-gesprek'?


Read More
Angst

Paniek klonk in haar stem, ik kan nu niet opladen.

Fijn om in contact te zijn!

Lopen we zo’n keukengigant binnen op zoek naar iemand die ons advies kan geven.
Er komt een verkoper aangelopen die ons graag van dienst is.
Vlak daarvoor sprak een collega hem aan met een vraag of hij een oplaad snoertje bij zich had voor haar telefoon. Hij gaf aan dat hij geen snoertjes bij zich had.

Wij legden onze vraagstukken voor en bracht en hij bracht ons weer op nieuwe ideeën.

Paniek
Ik hoorde op de achtergrond zijn collega nog steeds naarstig op zoek naar een oplossing voor het opladen van haar telefoon. Ze was begonnen met mensen te bellen wederom de vraag stellend:
„kun jij mij helpen aan een oplaad snoertje voor mijn telefoon?”

Intussen ging onze adviseur nog even wat materiaal erbij halen, en ik stond op en zei: „ik ben zo terug”. Mijn vrouw iets wat verbaasd achterlaten, van wat gaat hij nu doen?

Ik liep naar mijn auto, haalde het oplaad-snoertje eruit. Ik leverde deze tijdelijk in bij de ‚zoekende’ collega.

Lunch
 „Ik hoop dat je hiermee even uit de brand bent, wij gaan zo nog naar een winkel hiernaast en nog even lunchen dan kom ik het snoertje wel weer ophalen.


Dankbaar en verbijstert plugden ze haar kabel van 'levensbelang’  in de telefoon en het stopcontact. 

Ik zelf ben nu opgeladen.

Wanneer heb jij iemands 'levensbelang' gered?

Read More